Final week

Idealnya, minggu ini kusebut minggu ujian. But, bagiku ujian tidak seberapa pentingnya dibanding kenyataan bahwa inilah minggu terakhirku. Beraaat banget rasanya mau melepaskan dan meninggalkan stase ini. Cz this time, it is so much enjoyable. Dokternya awesome2 semua and bikin excited. Apalagi dokter terakhirku, dr. RASTRI. She's so awesomeeeeeee as a doctor and as a wife. Aku akan bercerita why i am so impressed by her.
First, beliau sangat sangat sangat care sama pasien. Sering kejadian beliau membahas pasien bernama x, yang masih beliau ingat, lalu beliau bertemu lagi dengan pasien itu, dan menyapa dengan ramah. Kalau memeriksa selaluu lengkap. Obat2nya juga beliau jelaskan kepada kami rasionalitasnya bagaimana. Lalu kepada pasien dijelaskan dan dibesarkan hatinya. Dasar teori beliau sangat kuat. Dan beliau selalu mengajarkan kepada kami, untuk memberi perhatian sepenuhnya ketika menangani pasien.
Kepada keluarga, beliau pun sangat keibuan, bijaksana, dan peduli. Pernah kemarin sore waktu kami sedang visite pasien, beliau ditelpon oleh anak beliau. Sambil menguping, aku mengerti bahwa beliau selalu mengajarkan kedewasaan dan reasonable way of thinking kepada anak2nya. Beliau berbicara ditelpon dengan tegas, dalam konteks anaknya mau ikut bimbel lain,"Kalau nanti adek ngeluh capek, ga kuat, ibu ga mau adek ikut les. Adek harus sadar sama fisik adek, bakal kecapekan atau engga, dan ga boleh ngeluh2 ya."
Something like that.
Keren kan?
Dan waktu kami maju tugas presus pun, she's doing so great, menjelaskan tentang pengalaman beliau di lapangan, dan menanyai kami, apa2 yang kami tidak tahu. Aku memaparkan mengenai irritable bowel disease. Dan beliau menceritakan pasien beliau di masa lalu, yang bisa diobati, yang diagnosisnya tidak ketemu2, dan akhirnya membahas kanker kaput pankreas. Meski kami tidak bisa menjawab, beliau langsung menjelaskan, tidak nge-judge kami. Nilai yang beliau kasih juga bagus. Coooolll..